U bent niet ingelogd

 Inloggen | Zoeken | Janno | Wij | Foto album | Links | Sitemap

18 oktober 2006

We zijn met de trein in Jodhpur beland. NS is zo slecht nog niet hoor, we hadden 1,5 uur vertraging en hebben regelmatig in de woestijn stilgestaan. Misschien een heilige koe of een kameel op het spoor? Om half 1 's nachts kwamen we op het station aan en ik was erg onder de indruk, onvoorstelbaar vele slapende mensen. Overal op de perrons en in de wachtruimtes en buiten het station. Alles lag te slapen met kindertjes in het midden, ouderen eromheen en daaromheen al hun bezittingen. Erg triest al die armoede. Helaas kijken de meeste mid-class indiers zonder dit alles te zien. Want de bedelaars bedelen alleen bij ons toeristen. Wij geven regelmatig iets, maar de indiers zelf geven een schreeuw dat ze weg moeten gaan.

Jodhpur is een geweldige stad. Mooi fort op een berg en een echte Big Ben (typisch engels) midden in het centrum met daarom heen duizenden marktkraampjes. Vorige plekken hebben we niets gekocht. De overijverige verkopers die je bijna lieten struikelen over hun waar, of het voor je neus op de grond lieten vallen in de hoop dat je het op zou pakken, zie er dan maar weer eens vanaf te komen. Het benam ons alle lust tot het aanschaffen van ook maar een enkel prul. Dus alleen flessen water gekocht. Hier zijn de mensen en vooral verkopers ietsie minder opdringerig. Je wordt wel door iedereen aangesproken, maar soms willen ze ook zomaar een praatje. Das echt leuk.

We hebben hier veel vrienden gemaakt. De halve stad staat op de foto en van iedereen kregen we adressen om later een foto naar toe te sturen. Dus we hebben thuis nog wat te doen. Allemaal handjes geschud en verhalen gehoord en veel heel veel hallo gezegd en uitgelegd waar we vandaan komen en wat we doen. Thee gedronken, met melk en vooral heel veel suiker. Hier zijn weinig toeristen dus dat maakt kontakt makkelijker.

Eten is heerlijk. Curry?s, linzenprut en naan = brood. We zijn sinds onze aankomst vegetariers (vlees kan nog wel eens in de zon liggen rotten, dat doe ik mijn maag liever niet aan). Nooit gedacht dat ik na mijn ?linzentrauma? ooit nog linzen zou eten. Vroeger kreeg mijn vader een baal linzen uit de havens van Rotterdam en wij aten dus, voor mijn gevoel iedere dag, linzen in diverse variaties. Gelukkig hadden de muizen deze lekkernij ook ontdekt en is uiteindelijk de helft van de baal weggegooid. Wij blij haha.

We zitten in een heerlijk rustig hotel, een oase, geen getoeter of honden geblaf. Vlakbij het vliegveld. Hihihi hier stijgen alleen de mig?s en heli?s op voor onze eigen veiligheid. Ze bewaken de pakistaanse grens, die hier vlakbij ligt. Ieieiekk dat hoor je wel.

Maar we voelen ons erg safe hier, want 10% van de inwoners is militair. India en pakistan zijn al sinds de onafhankelijkheid ersnstig gebrouilleerd.

Indiaas nieuws is zelfs bij CNN komkommernieuws. Alleen in de scroll-bar staan de belangrijke zaken. De reportages gaan over Brangelina (Brad Pitt en Angelina Jolie) die ook in India zijn, over Madonna die een kind adopteert en Big B (Indiaase Super Bollywood

ster) die lintjes doorknipt en gluiperig lacht.

We hebben net een pakje verstuurd naar Nederland. Mooie stevige doos eromheen. Dom, dom, dom! Hier gaat alles in een katoenen doek (niemand weet waarom, maar is ooit door de engelsen zo bepaald). Deze lap wordt helemaal dichtgenaaid en verzegeld met waszegels (tegen diefstal hahaha), die je per stuk betaalt. Gelukkig is men ook op het postkantoor corrupt dus we betaalden voor zeepost en krijgen als het goed is airmail, door wat extra rupies aan een mannetje te geven.

Theo, ik hoop dat er binnen twee weken een pakket uit India bij jullie wordt bezorgd. Mocht het veel langer gaan duren dan zijn we flink genaaid!

Straks vliegen we terug naar Delhi, om morgen door te vliegen naar de heilige stad Varanassi.

Thanks voor jullie e-mails, greetz,

Connie & Janno