U bent niet ingelogd

 Inloggen | Zoeken | Janno | Wij | Foto album | Links | Sitemap

25 oktober 2006

Op onze laatste dag in Varanasi (nu schrijf ik het eindelijk goed) hebben we nog een tijdje bij een burning Ghat gezeten (brandstapel).

Heel bijzonder om te zien met hoeveel ritueel vertoon een crematie wordt uitgevoerd.

We zaten vrij snel omringd door zo'n 15 tot 20 mannen, die onbeschaamd en gefascineerd met donkere priemogen naar mij zaren te kijken, terwijl Janno gewoon gezellig naast met zat. Ik checkte nog of ik m'n kleren wel had aangedaan, zo bloot voelde ik me, maar die twijfel was ongegrond ik zat netjes en decent in mijn niet teveel vlees tonende kleding. Je grapt eens wat en lacht en knikt vriendelijk maar blijkbaar was er iets heel bijzonders met mij aan de hand. Nooit heb ik in zoveel starende ogen gekeken. Na een kwartiertje hield ik het toch wel voor gezien, hihihi, ik was duidelijk de enige, Janno vond het erg grappig en de kerels krabden eens wat in hun kruis en waren blijkbaar nog niet uitgekeken. Ieieiekkk.

De mannen in India kunnen zeer ongegeneerd kijken en denken ook dat je ogen op borsten hebt ziiten, sjaaltje helpt soms, al kunnen ze daar volgens mij gewoon doorheen kijken.

We zitten nu in Varkala, helemaal in de zuidpunt van India. Idyllisch, warm, vochtig, veel palmbomen en heerlijk in een rieten huisje aan zee, ff relaxen.

De obers zijn hier overijverig en slijmerig en spreken Janno met "sir"

aan. Nadat ik mijn bestelling door had gegeven, werd dat eerst bij sir gechekt (alsof ik een verstandelijk onvermogen had), en sir kon met een subtiel knikje de bediening al buigend laten verdwijnen. Later kwam het opperhoofd, mister Friemel (althans dat verstonden wij) om een praatje met sir te maken. "Whats your good name sir, where do you come from sir, ah Holland, nice country sir, I have many friends there sir", hadden we dat niet vaker gehoord? Ach wel lekker dom vrouwtje spelen, ik hoef niet af te rekenen (dat is voor macho's, dus

mannenwerk) en ook niet zoveel 'diepgaande' gesprekken te voeren.

Hahaha.

Janno heeft vanmorgen de vissers geholpen met het binnenhalen van de netten, zware klus, waarbij zo'n 30 man meehelpen 'touwtrekken'. Ze waren blij met de extra spierkracht, we mochten wat spartelende vis uitzoeken als dank, we waren zeer vereerd, maar hebben het aanbod afgeslagen.

Relax man, we zitten hier tussen wat geflipte hippies, peace!

Connie & Janno